Το TEDx στο χωριό... στα Ανώγεια.

kids.jpg

Γράφει η Αριστέα Ξυλούρη*

Πάντα πίστευα πως οι παρέες γράφουν ιστορία, πως μπορούν μέσα από τη συνεργασία και τη σύνθεση να φτιάξουν μεγάλα πράγματα.. Γυρνώντας αρκετά χρόνια πριν, στα  Ανώγεια, έξι μικρά κοπέλια μοιραζόμασταν -καλοκαίρια, γιορτές και αργίες- τα παιγνίδια και τα όνειρά μας. Έξι διαφορετικά παιδιά που έστυβαν το μυαλό τους κάθε στιγμή, ώστε καμία μέρα να μην είναι ίδια με την προηγούμενη.

Με αυξημένο το αίσθημα της προσφοράς, της συλλογικότητας, της δικαιοσύνης και της γνώσης για το άγνωστο επέλεξαν να συμπορευτούν. Έννοιες, με βαριά σημασία, θα έλεγε κανείς που όμως γίνονταν κτήμα των παιδιών μέσα από το παιχνίδι.

Η παιδική φαντασία οργίαζε κάθε μέρα ολοένα και περισσότερο. Η δημιουργικότητα άγγιζε το ζενίθ ακόμη και όταν το σώμα αδυνατούσε να ακολουθήσει  λόγω κόπωσης. Δεν το έβαλαν ποτέ κάτω και κάθε μέρα που περνούσε ήταν μια πρόκληση, ένας ΣΤΟΧΟΣ.

Και τα έξι κοπέλια γίνονται ενήλικες... έξι νέοι που γρήγορα έγιναν εφτά και από τους εφτά ξεπήδησε μία παρέα πενήντα ανθρώπων, που συνεχώς μεγαλώνει. Μια ομάδα με απόλυτα διεπιστημονική ταυτότητα δηλώνοντας όλοι έτοιμοι για την επίτευξη ενός κοινού στόχου, την Αρχή της Μεγάλης Αντίθεσης. Το ΤΕDx στα Ανώγεια.

Έχω την αίσθηση ότι όλοι μας, σαν από πάντα, βλέπαμε τα Ανώγεια σαν μία συνεχώς παλλόμενη κουκίδα, που λαμπυρίζει ασυνήθιστα πολύ για το μέγεθός της. Σαν οι άνθρωποι εδώ να παίρνουν μπόι, από τον Ψηλορείτη που στέκεται από πάνω τους. Σαν να τρέφονται με την ιστορία και τους μύθους του τόπου και γίνονται ατρόμητοι... Κι ύστερα μια μέρα, κάτι το «μπόι» και η άγνοια κινδύνου, κάτι η επιθυμία τώρα που μεγάλωσες να πεις τη δική σου ιστορία και όχι απλά να μεταφέρεις την κληρονομιά των προηγούμενων,  παίρνεις φόρα να κάνεις ένα ΤΕDx στο βουνό! 

Το καλοκαίρι που έρχεται για μας, είναι η ευκαιρία και η στιγμή μας. Μια στιγμή που θέλουμε να μοιραστούμε με όλους. Για την ακρίβεια έχουμε ήδη αποφασίσει, πως δεν μας αρκεί να είναι μόνο μία στιγμή, η μόνο μια μέρα, αλλά θέλουμε κάτι πιο μεγάλο, «πιο δύσκολο και πιο κρητικό»! Θα πάρουμε το ΤΕDx, θα το πάμε στο χωριό μας και θα του δώσουμε την δική μας ιδιαίτερη μορφή. Κι ύστερα θα βάλουμε και ένα στοίχημα. Οτι αυτό που θα φτιάξουμε και οι ιστορίες που θα πούμε, θα είναι κάτι που θα μπορεί να σταθεί ισάξια οπουδήποτε και ότι μερικά από αυτά που σχεδιάζουμε, θα γίνουν σημείο αναφοράς. Ψηλά βάζουμε το στόχο μας, μα και τ' Ανώγεια ψηλά στέκουν.

Για την ώρα θέλω μονάχα ν' αντιγράψω τον Καμπανέλλη από το "Μεγάλο μας Τσίρκο",  που λέει όσα νιώθω για το όραμα, τη διαδρομή και την πρόθεση...

"...Εκείνον τον καιρό, όπως σε κάθε δύσκολο καιρό ήταν πολλοί αυτοί που βγήκαν από το πετσί τους. Άνθρωποι που δεν τους έπιανε το μάτι σου. Αυτή η σιωπηλή στρατιά, αυτοί οι ωραίοι δικοί μας... Δεν θα σας αφήσουμε να φύγετε πικραμένοι και όχι γιατί σας κάνουμε τη χάρη αλλά γιατί έτσι γίνεται και στη ζωή μας, πάει να πει στον τόπο μας. Οι ρίζες μας είναι βαθιές, το χώμα δικό μας... Καταπιαστήκαμε με κάτι δύσκολο. Καλέσαμε την τρέλα για βοηθό γιατί αλλιώς δεν θα τα βγάζαμε πέρα. Τρέμαμε με αυτό που αγγίζαμε και τρέμουμε ακόμα. Θέλαμε να έρθετε και να μην φύγετε αδιάφοροι. Να βρείτε λάθη, να θυμώσετε, να διαφωνήσετε αλλά να μην φύγετε αδιάφοροι... Οι ρίζες μας είναι βαθιές, το χώμα δικό μας. Αν δεν με πιστεύετε, βάλτε το αυτί σας στο χώμα και ακούστε. Η γη χτυπάει με 80 παλμούς... ωραίους σαν από παλιό τύμπανο. Κάτι  γίνεται....ΚΑΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ!"

Ραντεβού στις κορυφές μας.

 

*Η Αριστέα Ξυλούρη, είναι επικεφαλής του μάρκετινγκ στο ΤΕDxAnogeia