Μια μαντινάδα του Ψαρονίκου

μαντινάδα

Γράφει η Μαρία Παπαδάκη*

Και κάπως έτσι ήρθε η πρώτη μου επαφή με τ’Ανώγεια. Μέσω του Ψαρονίκου. Από ένα δίσκο του πατέρα μου που έπαιζε σχεδόν σε όλα τα κυριακάτικα μεσημέρια των παιδικών μου χρόνων. 

image.jpg

Ως παιδί, μέσω των διηγήσεων του πατέρα, είχα πλάσει στο μυαλό μου ότι τ’ Ανώγεια ήταν ο τόπος των πολεμιστών. Ένας τόπος ο οποίος κουβαλούσε ιστορίες, κατακτητές, ολοκαυτώματα και σφραγισμένα μυστικά. Ένας τόπος ο οποίος μέσα από τους θρύλους, τις ιστορίες, τις μάχες και τους ανθρώπους του διατηρήθηκε ζωντανός, επιβλητικός και περήφανα όμορφος.

Με περασμένα σχεδόν 25 χρόνια από τότε, ζώντας σε μια εποχή που χόρτασε με τα Όχι της κι έχοντας πάψει από καιρό να ελπίζω στις μονάδες, ήρθε η Ιδέα. Η Μεγάλη Ιδέα. TEDx Ανώγεια. Κι εντάχθηκα στην ομάδα. Σαν από προσωπικό μου χρέος στα Ηλιοσκαλοπάτια. Σαν από πίστη στη δύναμη της παρέας. Στις ενωμένες φωνές. Στο μαζί που μπορεί να κατακτήσει θάλασσες. Και να ανέβει βουνά. 

O Ψηλορείτης  

O Ψηλορείτης  

Εκεί, στον Ψηλορείτη, ήρθε η ώρα μας. Να δώσουμε τις δικές μας μάχες.  Να σμίξουμε τα αταίριαστα. Με την αστραπή του Δία. Να κουβεντιάσουμε ήσυχα κι απλά. Θα βρούμε αυτά τα λόγια που παίρνουνε το ίδιο βάρος, σ’ όλες τις Καρδιές, σ’ όλα τα Χείλη. Και τη λύρα του Ψαραντώνη. Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε, αδελφέ μου, απ' τον κόσμο. Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε. Να σμίξουμε τον κόσμο.

Ήρθε η ώρα του Μαζί.

 

Η Μαρία Παπαδάκη είναι μέλος της Venue Team του TEDxAnogeia